I tell our runners to divide the race into thirds. Run the first part with your head, the middle part with your personality, and the last part with your heart.
Mike Fanelli

จากเส้นทางชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติ..สู่เส้นทางสายมะเร็ง..ถึงแนวทางชีวจิต - เว็บบอร์ดฟอร์รันเนอร์

F009073
จากเส้นทางชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติ..สู่เส้นทางสายมะเร็ง..ถึงแนวทางชีวจิต
วิถีชีวิตของคนเราส่วนมากเมื่อครั้งยังเยาว์วัยก็จะเป็น
ไปตามแนวโน้มของสังคมในครอบครัวและเรื่องวิถีชีวิตส่วนใหญ่ 
 ที่สำคัญในครอบครัวก็คือเรื่องกิน ส่วนมากกำหนดโดยหัวหน้าครอบครัว
หรือแม่บ้าน และเมื่อเติบโตเข้าสู่วัยทำงาน ก็จะมีสังคมในการดำเนินชีวิต
ที่เปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่งซึ่งวิถีชีวิตก็อาจจะเปลี่ยนแปลง
ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง  ซึ่งแล้วแต่ว่าใครจะมีวิถีชีวิตแบบไหน
หรือชอบใช้วิถีชีวิตแบบไหน แตกต่างกันไปหลากหลาย....  
หลาย ๆ สิ่ง ไม่ใช่เรื่องง่าย..และหลาย ๆ สิ่ง ไม่ใช่เรื่องยาก.... 
เพียงแต่...ความคิดของคนเรา บางท่านมีความคิดที่เต็มไปด้วยอัตตา 
และบางท่านก็มีความคิดที่เต็มไปด้วยเหตุผลและหลักการ(ของตัวเอง)
ที่ค่อนข้างจะปิด เป็นที่ตั้ง....ส่วนบางท่านก็เปิดกว้างที่จะฟังและเข้าใจ
สุดแท้แต่ละท่านจะมีความคิดเป็นแบบไหน ส่วนมากก็จะยึดติด
อยู่ที่ความ  อยากได้   อยากมี   และอยากเป็น 

 แต่สำหรับกับความคิดที่เป็นไปเพื่อการดูแลรักษาสุขภาพ 
จะต้องเป็นความคิดที่สร้างสรรค์ อย่างเข้าใจผู้อื่นและ
พร้อมที่จะรับฟังทุกเหตุผลผู้อื่น ด้วยจิตเมตตา และให้อภัย 
เหล่านี้ใช้กับการดูแลสุขภาพเป็นความคิดที่อิงอยู่กับธรรมะ 
หรือธรรมชาติ ซึ่งแตกต่างจากความคิดที่กล่าวข้างต้น...
....
1
คุณภูมิชีวิต ครับผมได้อ่านที่ คุณภูมิชีวิตเขียนในฟอร์รันเนอร์แล้วชอบมากๆ เลย เป็นประโยชน์มากสำหรับผู้คนทั่วๆ นะครับ ขอให้คุณภูมิชีวิตได้นำเรื่องดีๆ มาให้เพื่อนๆได้อ่านตลอดด้วยครับ
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.62.70)
28 มิ.ย. 55 07:55
2
คุณภูมิค่ะติ๊กอยากให้คุณภูมิบอกเพื่อน ๆ ฟอร์รันเนอร์อีกครั้งนะค่ะว่าคุณภูมิป่วยเป็นอะไร
และดูแลตัวเองอย่างไรค่ะ   บางคนยังไม่ทราบก็มีค่ะ  แล้วปัจจุบันสุขภาพจากที่ป่วยมีอะไรคืบหน้าบ้างค่ะ
(1.2.145.119)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
28 มิ.ย. 55 09:17
3
 ขอบคุณลุงภูมิที่นำเรื่องสุขภาพมาบอกเล่าให้กับพวกเราชาวเว็บฟอร์รันเนอร์ ได้ทราบ
ค่อยติดตามอ่านกระทู้อยู่เป็นประจำคะ..
(182.52.143.206)
28 มิ.ย. 55 10:54
4
  วันนี้ผมอยากจะเขียนต่ออีก ปรากฏว่าคอมพ์ฯของผมไม่เป็นใจครับ
ต้องขออภัยเพื่อน ๆ อดใจรอนิดนึงนะครับเพื่อน ๆ 

(125.27.197.71)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
28 มิ.ย. 55 14:58
5
รออยู่ครับ และขอเป็นกำลังใจให้กับพี่ภูมิชีวิต
(115.87.35.77)
คู่รักนักวิ่ง จริงใจกับทุกคน
29 มิ.ย. 55 06:45
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
6
1
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.62.70) คุณภูมิชีวิต ครับผมได้อ่านที่ คุณภูมิชีวิตเขียนในฟอร์รันเนอร์แล้วชอบมากๆ เลย เป็นประโยชน์มากสำหรับผู้คนทั่วๆ นะครับ ขอให้คุณภูมิชีวิตได้นำเรื่องดีๆ มาให้เพื่อนๆได้อ่านตลอดด้วยครับ 

 ผมขอขอบคุณ  คุณsorayut.s@.hotmail.com มากครับ  และก็ยินดีที่
คุณsorayut.s@.hotmail.com สนใจและชอบเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพครับ
ผมเองก็ยินดีที่จะพูดคุยเรื่องสุขภาพอยู่แล้วครับ....เพราะผมถือว่าการให้
เรื่องสุขภาพกับผู้ที่มีปัญหาสุขภาพนั้น เป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดครับ

********************************

และทั้งนี้ทั้งนั้น....ผมต้องขอขอบพระคุณชาวฟอร์รันเนอร์ทุกท่าน..
ไม่ว่าจะเป็นเฮียไช้ท่านประธานที่ปรึกษาคุณจรัลjssound ประธานชมรมฟอร์รันเนอร์
รวมทั้งทีมงานฟอร์รันเนอร์ ที่เปิดโอกาสให้ผมได้มีเนื้อที่เรื่องราว
เกี่ยวกับสุขภาพนี้ครับ....ขอขอบคุณจากใจ..ภูมิชีวิตครับ
                                                                                
(101.51.24.198)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 07:32
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
7
2
Tik_copy

(1.2.145.119)
คุณภูมิค่ะติ๊กอยากให้คุณภูมิบอกเพื่อน ๆ ฟอร์รันเนอร์อีกครั้งนะค่ะว่าคุณภูมิป่วยเป็นอะไร
และดูแลตัวเองอย่างไรค่ะ   บางคนยังไม่ทราบก็มีค่ะ  แล้วปัจจุบันสุขภาพจากที่ป่วยมีอะไรคืบหน้าบ้างค่ะ

ครับคุณติ๊ก...เดี๋ยวกระทู้นี้ผมคิดไว้แล้วว่าจะเล่าเรื่องราวของ
ประสบการณ์ของการเจ็บป่วยของผม...และวิธีเอาชีวิตรอดจากความตายของผมครับ
ต้องขอบคุณ..คุณติ๊กมากนะครับที่มีจิตเป็นกุศล...อยากให้เพื่อน ๆ 
ได้รับสุขภาพที่ดี ๆ ครับ..และผมเองก็พลอยปีติไปกับความรู้สึกดี ๆ นี้ครับ
                                                                                
(101.51.24.198)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 07:40
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
8
3
จอย101

(182.52.143.206)  ขอบคุณลุงภูมิที่นำเรื่องสุขภาพมาบอกเล่าให้กับพวกเราชาวเว็บฟอร์รันเนอร์ ได้ทราบ
ค่อยติดตามอ่านกระทู้อยู่เป็นประจำคะ.. 

 การที่เรื่องราวของสุขภาพนี้เกิดขึ้นได้ กระเพราะเกิดจาก
การเห็นความสำคัญของสุขภาพจากหลาย ๆ ท่าน ที่ลุงภูมิได้กล่าวมาแล้ว
ในกระทู้นี้ครับ...โดยเฉพาะการจุดประกายขึ้นมาจาก...เฮียไช้ครับ...
*********************************************************

5
jssound

(115.87.35.77) รออยู่ครับ และขอเป็นกำลังใจให้กับพี่ภูมิชีวิต 

  ขอบคุณมากครับคุณจรัลฯ ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะครับ...ยังไง
ก็เข้ามาคุยกันบ่อย ๆ นะครับ
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 10:02
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, จอย101, พ่อมด ปากช่อง
9
   ทุก ๆ คนที่เกิดมาแล้ว...มีเส้นทางเดินของชีวิต
ที่แตกต่างกันไป..และมีบางครั้งก็คล้าย ๆ กันอยู่บ้าง
แต่เมื่อแรกจากการถือกำเหนิดมา...บ้างก็สมบูรณ์พูลสุข
และบ้างก็ติดขัดขลุกขลักไปหมดในเส้นทางแห่งชีวิตนั้นถ้า
ถามทุก ๆ คนว่าถ้าคุณเลือกวิถีชีวิตได้คุณจะเลือกแบบไหน..อย่างไร
แทบไม่ต้องบอกว่าใครจะเลือกอย่างไร...แต่เชื่อเถอะครับ
ทุกคนต้องการเดินสู่เส้นทางของชีวิตที่ตัวเองชอบและ
ต้องการแทบทั้งสิ้น...แต่ความจริงจะไม่เป็นอย่างที่
เราต้องการเสมอไป  แต่ละคนต้องเจอกับวิบากแห่งชีวิตนั้น ๆ 
ซึ่งอาจจะแตกต่างกันไป..แล้วแต่เหตุปัจจัยที่เกิดขึ้นกับคน ๆ นั้นครับ

ทีนี้ผมจะพูดถึงวิถีชีวิตที่เราพยายามหนีความเป็นธรรมชาติ
โดยไม่รู้ตัว..หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์...หรือไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
นำไปสู่ปัญหาของสุขภาพ...หลาย ๆ คนคงจะคุ้นเคยกับวลี
ประโยคหนึ่งที่ว่า \"คุณกินอย่างไร  คุณก็จะเป็นอย่างนั้น\"
หรือพูดอีกอย่างก็คือ สาเหตุที่คุณป่วยก็เพราะการกินอาหารของคุณนั่นเอง....พักก่อนนะครับ
...                                                                                                                   
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 10:24
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
10
 เส้นทางแห่งวิบากชีวิตของผมเริ่มเมื่อปี 2527 โดยประสบอุบัติเหตุ 
ขับรถยนต์ชนเสาไฟฟ้าขาด...ครั้งนั้นซี่โครงบริเวณด้านหลังทางขวาของผม
หักไปสี่ซี่...นอนรักษาตัวอยู่เกือบเดือน ก็สาหัสพอสมควร 

 ต่อมาเมื่อปี 2538 ผมก็ต้องเข้ารับการผ่าตัดกระดูกสันหลังด้วยโรค
หมอนรองกระดูกสันหลังข้อที่สี่เคลื่อนไปกดทับเส้นประสาทแล้วมี
อาการชาลงที่ขาข้างซ้าย จนกระทั่งเดินไม่ได้ สุดท้ายต้องทำการผ่าตัด 
แพทย์ห้ามไม่ให้ออกกำลังกายโดยการวิ่งเด็ดขาด  
แต่ปัจจุบันผมก็กำลังวิ่งอยู่ทุกวัน และต่อมาปี 2540 ผมต้องรับการ
รักษาตัวอีกโดยผลตรวจเลือดของผมปรากฏว่ามี(โคเลสเตอรอล)
ไขมันในเลือดสูงมาก ขนาดแพทย์สั่งยาลดไขมันให้ทานก็ยังควบคุม
ไม่อยู่  บังเอิญพอดีผมมารู้จักกับแนวทางของชีวจิตพอดี 
ที่รู้เพราะท่านอาจารย์ ดร.สาทิส อินทรกำแหง ท่านออกรายการ ที.วี.
คือรายการเจาะใจ ในปี 2540 หรือ 41 ผมอาจจะจำคลาดเคลื่อน
รายการนี้ดังระเบิด ตอนนั้นมีหนังสือของอาจารย์เขียนขึ้นมา เล่ม 
หายากมาก...ผมต้องวิ่งเข้ามาหาซื้อในกรุงเทพ พูดได้เลยว่า
ต้องแย่งกันซื้อ...โชคดีผมได้ไว้ เล่ม...ผมก็เอามาอ่านเพื่อ
จะหาวิธีรักษาดูแลสุขภาพ เพื่อจะลดไขมันที่สูงอยู่นี้ให้ได้ 
(ผมเพิ่งจะเริ่มหันมาสนใจเรื่องสุขภาพ) เพราะรู้สึกว่าตัวเอง
กำลังแย่มาก ๆ แต่ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งนะครับ...
เมื่อผมนำแนวทางมาปฏิบัติ โดยอ่านตำราไป...ปฏิบัติไป ได้มั่ง 
ไม่ได้มั่ง ก็ทำไป แต่แนวทางของชีวจิตมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ตอนนั้น
ผมยังไม่รู้จักและก็ไม่กล้าจะทำซักเท่าไรนัก คือโปรแกรมการล้างพิษ 
หรือที่เรียกกันติดปากในปัจจุบันนี้ว่าทำ \"ดีท็อกซ์\" ...
เพราะในใจคิดอยู่ตลอดเวลาว่า...อะไรกันเนี่ย...ต้องเสียบก้นด้วยหรือ...
ก็รู้สึกจึ๊กกระดึ๋ย..พอสมควรนะความที่ต้องการอยากจะให้ไขมันลดลง...
ก็คิดว่า.....ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว...เป็นไงเป็นกัน...ตอนนั้น...ไม่มีขวดทำ 
ดีท็อกซ์ เหมือนสมัยนี้ และก็หายากมาก ก็คิดไปคิดมา...
อ้อ..บังเอิญเรื่องนี้มีผู้ควบคุมเกมส์..ก็ตัดสินใจใช้กระเป๋าน้ำร้อน
แบบชนิดที่มีสายสวนได้...ก็โอเคนะ...โอ๊ย..บรรยากาศตอนนั้น 
บอกไม่ถูกเลย...แต่เรื่องราวก็ผ่านไปด้วยดี...หลังจากที่ทำดีท็อกซ์แล้ว
ขณะที่กำลังนั่งถ่ายออก คุณเอ๋ย..กลิ่นเหมือนโรงงานปุ๋ยเน่า ๆ 
ยังไงยังงั้นเลย แต่สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ มีสิ่งที่ออกมาพร้อมกับกาก...
มีลักษณะเป็นวุ้นยาว ๆ สีขาวขุ่น ๆ ออกมาด้วย ก็หยิบมาพิจารณาถึงบางอ้อเลย...
มันคือไขมันที่เกาะอยู่ตามผนังลำไส้ครับ....หกเดือนครับ...หกเดือนจริง ๆ 
ไขมันในเลือดของผมลดแบบวูบวาบเลยครับ...ลดจนแพทย์เองก็แปลกใจอ่ะครับ...
เท่านั้นแหละครับผมก็ปฏิบัติตัวต่ออีก เดือนร่างกายดีขึ้นมากครับ 
พอหลังจากนั้นพฤติกรรมเดิม ๆ ก็เข้ามาสิงสู่ ไม่ค่อยได้ใส่ใจดูแล
สุขภาพตัวเองซักเท่าไร....จนกระทั่งมาถึงปี 2546...แค่นี้ก่อนนะครับ...
..                                                                                            
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 18:11
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, suwimol, จอย101, Miss Key, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
11
คุณภูมิ ว่าไปเลื่อยๆนะครับ  
(58.9.46.170)
29 มิ.ย. 55 20:26
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
12
ทุกคนรออ่านและติดตามอยู่ค่ะ
(1.2.152.160)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
30 มิ.ย. 55 09:16
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
13
สวัสดีค่ะ....รอฟังต่ออยู่นะค่ะ...ตอนนี้ใจเริ่มคิดรับพิจารณาเรื่อง \"ดีท็อกซ์\" แล้วแต่ขอฟังต่ออีกซักหน่อยค่ะ
(1.1.175.79)
วิ่งวันละนิด จิตแจ่มใส
30 มิ.ย. 55 20:51
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
14
13
suwimol

(1.1.175.79) สวัสดีค่ะ....รอฟังต่ออยู่นะค่ะ...ตอนนี้ใจเริ่มคิดรับพิจารณาเรื่อง \"ดีท็อกซ์\" แล้วแต่ขอฟังต่ออีกซักหน่อยค่ะ
 
 สวัสดีครับคุณsuwimol 
นั่นหมายความว่าคุณsuwimol เริ่มมีจิตใจที่เปิดกว้างขึ้นแล้วครับ
มุมมองของชีวิตคนเรา...มีหลายต่อหลายมุมมอง
หากเราไปยืนอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งอย่างที่ไม่เคยคิดจะขยับ
และยิ่งถ้าเป็นมุมที่อับ...และไม่มีแสงสว่างส่องให้เห็นเส้นทางเดิน
ให้เราเลย และเราก็คิดว่ามุมที่เราอยู่นั้น เป็นมุมที่เราชอบหรือพอใจ
โดยที่เราไม่คิดที่จะไปมองมุมอื่นเลย...เท่ากับเราพลาดโอกาสในการที่จะพบและก็
สัมผัส  เรียนรู้กับสิ่งดี ๆ อีกมุมหนึ่งซึ่งบางครั้งเป็นที่น่าเสียดายมากครับ
และโอกาสก็จะหมดไปเมื่อเรามีอายุมากขึ้น  ความเชื่อถือชนิดแบบยึดติด(ตัวตนหรืออัตตา)
ก็จะไม่มีอะไรมาแก้ไขเปลี่ยนแปลงตัวเราเองได้เลยครับ....ไม่ว่าจะวิธีใด
นอกจากเส้นทางเดียวครับ คือเส้นทางแห่งการลาลับไปจากการที่มีชีวิตทางเดียวเท่านั้นครับ
                                                                                                                         
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:27
ความเห็นนี้ถูกใจ suwimol, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
15
11
เฮียไช้

(58.9.46.170)
 คุณภูมิ ว่าไปเลื่อยๆนะครับ  

 
   ขอบคุณมากครับเฮียไช้....
หากเป็นไปได้ผมอยากให้เฮียไช้ปักไว้ทั้งสองกระทู้เลยครับ
เพราะมีสาระสำคัญเหมือนกันครับ ผมจะได้ไม่ต้องไปตั้ง
กระทู้เพิ่มอีกครับ....
                           
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:34
ความเห็นนี้ถูกใจ จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
16
12
Tik_copy

(1.2.152.160)
 ทุกคนรออ่านและติดตามอยู่ค่ะ 

 ขอบคุณมากครับคุณติ๊ก...ยังไงก็ต้องช่วยกันนะครับ
เพราะว่าเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิต ของแต่ละคนมีค่ามากครับ
มาช่วยกันคิด...มาช่วยกันคุยนะครับ..แล้วทุกคนจะรู้ว่า
ผลการวิจัยที่ถูกต้องแม่นยำที่สุด ไม่ได้อยู่ในห้องแล็บ
หรือห้องทดลองเสมอไปนะครับ  ผมเชื่ออย่างสนิทใจเลยว่าการทดลอง
ที่ดีที่สุด...คือการทดลองจากความจริงสู่ความจริงอ่ะครับ
โดยเราลงมือทดลองปฏิบัติเองด้วยตัวของเราครับ
ผลออกมาเป็นอย่างไร ก็จะเป็นอย่างนั้นครับ
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
17
เรื่องที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้...เป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับชีวิตของผม 
ซึ่งผมเองก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับใครทั้งนั้นครับ
และเป็นเจตนารมณ์ที่ผมเขียนขึ้นเพื่อให้ผู้ที่หมดโอกาส หมดหนทางรักษา 
หรือไม่ก็ให้สติกับผู้ที่กำลังอยู่ในภวังค์ของการดิ้นรนหาทางออก
เพื่อเอาชีวิตรอดจากโรคร้ายไม่จำเพาะเจาะจงว่าต้องเป็นมะเร็งเสมอไป 
ไม่ว่าใครคนนั้นจะป่วยด้วยโรคอะไรก็ตาม... และทุกท่านขอได้โปรดทราบว่า
ส่วนตัวผมมิได้มีความคิดที่จะโอ้อวดหรือโฆษณาชวนเชื่อ 
หรืออะไรก็ตามที่ทำให้ดูเหมือนเกินความเป็นจริง...
และขอได้โปรดเข้าใจด้วยว่าผมมีเจตนารมณ์ที่อยากจะช่วยให้คน
ที่สนใจในแนวทางนี้ได้นำไปปฏิบัติเพื่อช่วยเหลือตัวเอง
หรือญาติพี่น้อง หรือคนรู้จักที่ไม่มีโอกาสได้รู้และเข้าถึงแนวทาง
ของชีวจิต...ได้พ้นทุกข์..ในเมื่อตัวผมเองเคยดิ้นรนอยู่กับ
ความเป็นความตายมาแล้วอย่างทุรนทุราย ผมย่อมเข้าใจจิตใจ
ของคนที่มีปัญหาแบบเดียวกับผม โปรดเข้าใจตามนี้ด้วยครับ....
และกับสำหรับท่านที่ไม่มีปัญหาสุขภาพเมื่อท่านอ่านแล้ว
ถ้าเห็นว่ามีประโยชน์ก็นำไปปฏิบัติได้ครับ แต่ถ้าท่านเห็นว่า
เป็นเรื่องค่อนข้างไร้สาระก็สุดแท้แต่ตัวท่านเองเถอะครับ...
ผมขอเพียงให้ทุกท่านอ่านอย่างเปิดใจและเข้าใจ
ในเจตนารมณ์ของผมแค่นี้ก็เพียงพอแล้วครับ...  



 หลังจากที่ผมหายจากโรคไขมันในเส้นเลือดสูงแล้ว 
หลังจากนั้นพฤติกรรมเดิม ๆ ก็กลับเข้ามาสิงสู่ในวิถีชีวิตของผม 
ผมเริ่มไม่ใส่ใจดูแลสุขภาพของตัวเอง อยากกินอาหารแบบไหน
ก็กินโดยไม่เคยใส่ใจว่าจะมีประโยชน์หรือให้โทษอย่างไร
และก็ควบคู่ไปกับการดื่มสุราเป็นประจำ เรียกว่าดื่มกันจนญาติระอา...
 

 จนกระทั่งมาเมื่อต้นปี 2546 เดือน มกราคม วันนั้นเป็นวันเด็ก....
ผมก็มานั่งชมรายการละเล่นของเด็ก ๆ ถึงเวลาทานอาหารก็นั่ง
รอรับประทานอาหาร ขณะรออาหารบังเอิญมีอาการคันบริเวณที่คอ
ด้านขวาติดกับไหปลาร้าผมก็ใช้มือเกาปรากฏว่ามือไปสะดุด
ก้อนเนื้อเล็ก ๆ ขนาดปลายนิ้วก้อยเข้า ก็แปลกใจนิดหน่อย
ยังไม่คิดอะไร ก็ไปพบแพทย์...แพทย์คลำดูแล้วก็บอกว่า
อาจจะเกิดจากต่อมน้ำเหลืองอักเสบจากการเป็นหวัดแล้วก็ให้
ผมลองกินยา วัน ปรากฏว่า 14 วันก้อนก็ยังไม่ยุบ เอาละซี..
ทีนี้ก็ต้องใช้เข็มเจาะก้อนที่คอแล้วนำไปตรวจพบว่าเป็นแค่
ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ...ผมเองก็ยังคาใจอยู่ตลอด แพทย์จึง
แนะนำว่าถ้างั้นก็วางยาสลบเอาก้อนนี้ไปตรวจเลยดีไม๊...
อ้ะโอเค...ได้เรื่องเลยครับผลตรวจออกมาว่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง 
เท่านั้นแหละครับคุณเอ๋ย...อาการผมตอนนั้นเหมือนเดิน ๆ ไป
แล้วตกหน้าผาวูบลงไปยังไงยังงั้นเลยครับ... คอยอ่านต่อนะครับ... 
                                                                                          
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 15:02
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, จอย101, สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
18
ขอบพระคุณค่ะ คุณลุงภูมิ ที่พูดทำให้มีกำลังใจมากขึ้นเลยค่ะ
(1.1.167.26)
วิ่งวันละนิด จิตแจ่มใส
1 ก.ค. 55 21:42
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
19
เมื่อทราบว่าตัวเองเป็นมะเร็ง...ความคิดก็วนเวียนเหมือนวนในอ่าง...
ถามตัวเองตลอดเวลาว่าทำไม..ทำไม...ทำไม...มะเร็งต้องมาเป็นกับเราด้วย 
สุดท้ายแพทย์ก็ได้ส่งให้ไปรักษาต่อที่ กทม. ซึงเป็นร.พ.ของรัฐ  
และส่งตัวผมไปที่แผนกโลหิตวิทยา(HEMATO CLINIC) 
เมื่อถึงมืออาจารย์แพทย์ ต่อจากนั้นท่านก็สั่งให้เอา ชิ้นเนื้อที่คอของผม
ไปตรวจซ้ำอีก ผลออกมาปรากฏว่าผมเป็นมะเร็ง 
ชนิด NHL B-Cell NON HODGKIN LYMPHOMA) 
เซลล์มะเร็งตัวนี้ค่อนข้างอันตรายมากเพราะว่าในขณะนั้น
(ปี2546) คีโม(หรือเคมีบำบัด)ไม่สามารถหยุดยั้งเซลล์มะเร็งชนิดนี้ได้
และบอกได้เลยว่า เอาไม่อยู่ครับ...ที่ผมทราบเพราะหมอท่านหนึ่งบอกกับผมครับ
ว่า ลุง..ลุงครับมะเร็งของคุณลุงน่ะคีโมเอาไม่อยู่ครับพอให้แล้วมันหยุดชะงัก
พักหนึ่ง...แล้วมันก็จะย้อนกลับมาอีกครับ...บังเอิญผมไปถามเอาช่วงที่ร่างกาย
ผมเองก็รับเคมีไม่ได้แล้ว  ถ้าผมถามแต่แรกผมก็อาจจะลังเลไม่กล้าให้คีโมครับ...

เมื่อผลการตรวจทราบเป็นที่แน่นอนแล้ว ต่อจากนั้นอาจารย์แพทย์
ได้ทำการเจาะไขกระดูกผมไปตรวจว่ามะเร็งลามไปหรือยัง...  
หลังจากที่ตรวจเรียบร้อยแล้วปรากฏว่ามะเร็งยังไม่กระจายไปไหน 
อาจารย์แพทย์ก็วางแผนการรักษาด้วยการให้เคมีบำบัดทันที 
ก่อนจะให้เคมีบำบัดอาจารย์แพทย์บอกว่าหลังให้เคมีบำบัด
ร่างกายจะทรุดลงนะ ผมบอกตรง ๆ ว่าตอนนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย..
ก็เริ่มเข้าโปรแกรมการรักษา การให้คีโมชุดแรกเป็นไปอย่างราบรื่น
ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงก็กลับบ้านได้ ยังไม่เกิดผลข้างเคียงใด ๆ 
และวิธีการให้คีโมก็เหมือนกับการให้น้ำเกลือทั่วไปนี่แหละครับ

 
จนกระทั่งถึงคีโมชุดที่สามหลังจากให้เสร็จแล้วกลับบ้าน...
มาแลยครับบรรดาอาการแพ้ต่าง ๆ นา ๆ ระดมกันมาครบถ้วนครับ
เริ่มด้วยอาการผมร่วงทันทีเมื่อถูกลมเป่าผมหลุดปลิวไปเฉย ๆ เลย
พอเอามือไปหยิบผมก็หลุดติดมือมาเป็นกระจุกเลยครับหัวเริ่มโกร๋นทันทีครับ...
และเริ่มมีอาการคลื่นไส้อาเจียนกระอักกระอ่วนมาก เริ่มรู้สึกว่าเหมือนถูกเผาครับ... 
 


พอเริ่มให้คีโมชุดที่สี่- และชุดที่ห้า เป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดครับ 
เพราะในระหว่างที่ให้คีโม มียาเคมีอยู่ชนิดหนึ่งเป็นน้ำสีแดงคล้ายสีทับทิม
พอผมเห็นเท่านั้นเกิดอาการจะอาเจียนพุ่งออกมาเลย 
เพราะผมไปถามเจ้าหน้าที่ว่ายาเคมีตัวไหนที่ทำให้คลื่นไส้อาเจียน 
บังเอิญเจ้าหน้าที่กำลังจะบู๊ทยาเคมีตัวนั้นเข้าไปในเส้นเลือดของผมพอดี 
ผมโชคไม่ดีเพราะมีอาการแพ้มากมายร่างกายก็ทรุดลงจนแทบจะทนไม่ได้ 
อ้อ..ลืมบอกไปว่าระยะการให้คีโมของผมแต่ละครั้งห่างกันประมาณ อาทิตย์ 
โดยครั้งที่ เริ่มให้คีโมเดือน มี.ค.2546 และต้องให้อย่างน้อย ถึง ครั้ง 
จึงจะถือว่าครบคอร์ส พอถึงเวลาที่ผมให้คีโมครั้งที่ ซึ่งเป็นครั้งที่ผมถึงกับ
แทบต้องจบชีวิตลง...ในครั้งนั้น สภาพผมตอนนั้นไม่ผิดอะไรกับซากศพ
พอกลับมาพักที่บ้าน ผมน็อคต้องเข้านอนอยู่ใน ร.พ.แถวบ้านตลอด 
และช่วงนั้นต้องผมต้อง ดิ๊ฟ ยาปฏิชีวนะตลอด 24 ชม.....ผมเองเล่าเรื่อง
นี้มาสองสามครั้งแล้ว...ทุกครั้งที่ผมเล่าเรื่องนี้ ความรู้สึกทรมานและ
อาการทุรนทุรายที่ผมได้รับ...มันเกาะกินหัวใจผมเสียจน...อยากร้องไห้ครับ
เชื่อเถอะครับ  อารมณ์นี้ใครไม่โดนแบบผมไม่มีทางที่จะสัมผัสกับมัน
ได้อย่างซาบซึ้งเลยครับ...เท่านี้ก่อนนะครับ
                                                                         
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
2 ก.ค. 55 13:54
20
...ขอบคุณฮับ พี่ภูมิ ติดตามอ่าน ด้วยความตื่นเต้นมั่กๆ 

(ที่จริง ผมเห็นกระทู้พี่ภูมิ ในเว็บแพทรันนิ่ง นานแล้ว แต่ไม่ได้ตาม ตอนนี้ save ไว้อ่านหมด ทุกที่เลยฮับ)
สุขภาพดีไม่มีขาย ต้องออกกำลังกายเอาเอง (จาก สสส.)
3 ก.ค. 55 04:03
21
ได้อ่านแล้วทำให้ตื่นเต้นเหมือนคุณเสนีย์ค่ะ......ถึงจะเป็นเรื่องเก่า....แต่ก็เป็นเรื่องใหม่ ๆ สำหรับคนที่จะเริ่มดูแลสุขภาพกันนะค่ะ....รอติดตามตอนต่อไปอยู่ค่ะ
(1.2.139.125)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
3 ก.ค. 55 09:07
22
คุณภูมิชีวิต ผมติดตามอ่านทุกวันและสนใจมาก ญาติผมเป็นมะเร็งที่ปอด ( แฟนพี่ชาย ) และทานยาหมอเขียว ไม่ยอมไปหาหมอปัจจุบัน อีกเลย สาเหตุที่ไปหาหมอเขียว เพราะหมอโรงพยาบาลจะให้เคมีบำบัด และหมอบอกพี่ชายว่าน่าจะอยู่ไม่เกิน 6 เดือน ตอนนี้เวลาเลยมา 16 เดือนแล้ว ร่างกายแข็งแรงดี ออกกำลังกายทุกวันโดยการเดินและปั่นจักรยานวันละ 1 ~ 2 ชั่วโมง ไม่กินเนื้อทุกชนิด กินเฉพาะผักผลไม้ และดื่มใบย่านางทุกวันแทนน้ำ ผมอยากทราบว่าถ้าเป็นแบบนี้ตอ่ไป โอกาสหายจากมะเร็ง ......?
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.111.238)
3 ก.ค. 55 11:00
23
22
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.111.238)
คุณภูมิชีวิต ผมติดตามอ่านทุกวันและสนใจมาก ญาติผมเป็นมะเร็งที่ปอด แฟนพี่ชาย และทานยาหมอเขียว ไม่ยอมไปหาหมอปัจจุบัน อีกเลย สาเหตุที่ไปหาหมอเขียว เพราะหมอโรงพยาบาลจะให้เคมีบำบัด และหมอบอกพี่ชายว่าน่าจะอยู่ไม่เกิน เดือน ตอนนี้เวลาเลยมา 16 เดือนแล้ว ร่างกายแข็งแรงดี ออกกำลังกายทุกวันโดยการเดินและปั่นจักรยานวันละ ชั่วโมง ไม่กินเนื้อทุกชนิด กินเฉพาะผักผลไม้ และดื่มใบย่านางทุกวันแทนน้ำ ผมอยากทราบว่าถ้าเป็นแบบนี้ตอ่ไป โอกาสหายจากมะเร็ง ......? 

 สิ่งที่คุณsorayut.s@.hotmail.com เล่ามานั้นก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือก
ที่เป็นภูมิปัญญาที่มีค่ามาก...หากคนเรามีความเชื่อมั่นและศรัทธา
ในแนวทางหนึ่งทางใดและพิจารณาด้วยสติที่ปราศจากอคติ หนทาง
สำเร็จย่อมมองเห็นได้ไม่ยากนัก หากแต่ว่าคนส่วนใหญ่น้อยคนนัก
ที่จะคิดเช่นนี้...และส่วนมากมองข้ามภูมิปัญญาของตัวเองทั้ง ๆ ที่
ขอเพียงใส่ใจและเข้าใจก็จะพบหนทางแก้ไขได้ไม่มากก็น้อยครับ...


สำหรับกับการที่มะเร็งจะหายหรือไม่นั้น...หลักวิธีคิดของผม
ไม่ได้อยู่ที่มะเร็งจะหายหรือไม่...แต่อยู่ที่ทำอย่างไรเราจะมีชีวิต
อยู่ได้โดยที่มะเร็งไม่สามารถทำร้ายเราได้...อันนี้ต่างหากที่สำคัญ
ถ้าต่อไปมะเร็งหายจากตัวเราได้เมื่อไร  นั่นเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้นครับ
ขอขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ ที่คุณsorayut.s@.hotmail.com
นำเข้ามาให้ผู้ที่สนใจและไม่มีโอกาสได้รับทราบกันครับ...
                                                                             
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
24
20
เสนีย์ (เชียงใหม่)

(118.172.9.198) ...ขอบคุณฮับ พี่ภูมิ ติดตามอ่าน ด้วยความตื่นเต้นมั่กๆ 

(ที่จริง ผมเห็นกระทู้พี่ภูมิ ในเว็บแพทรันนิ่ง นานแล้ว แต่ไม่ได้ตาม ตอนนี้ save ไว้อ่านหมด ทุกที่เลยฮับ) 

 โอ้โฮ...เก็บหมดเลยหรือครับคุณเสนีย์...ยังไงก็
อย่าเก็บจนลืมอ่านนะครับ...
                                      
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:49
25
21
Tik_copy

(1.2.139.125) ได้อ่านแล้วทำให้ตื่นเต้นเหมือนคุณเสนีย์ค่ะ......ถึงจะเป็นเรื่องเก่า....แต่ก็เป็นเรื่องใหม่ ๆ สำหรับคนที่จะเริ่มดูแลสุขภาพกันนะค่ะ....รอติดตามตอนต่อไปอยู่ค่ะ 

  ขนาดผมเอามาเขียนซ้ำ...ความรู้สึกและบรรยากาศในช่วง
ทุกข์เวทนามันเกาะกินหัวใจในขณะเขียน..ผมบอกได้เลยครับ
ระหว่างต้องตาย กับการต้องให้คีโมอีก ผมเลือกอย่างแรกโดยไม่ลังเลครับ
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:54
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key
26
คุณภูมิครับ...ผมว่าคุณยังเล่าไม่จบ คงมีอะไรที่ละเอียด ซับซ้อน...และแนวการปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัดบวกกับเวลา ความอดทน จึงชนะโรคร้ายนี้ได้ กรุณาเล่าต่อครับ
(182.93.214.160)
จิตใจที่ดีย่อมอยู่บนร่างกายที่แข็งแรง
4 ก.ค. 55 12:03
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, Miss Key, เงาะ
27
สภาพหลังการให้คีโมครั้งที่สามแล้ว....
ก็ยังสามารถทนกับพิษของคีโมได้ครับ
เห็นภาพตัวเองแล้วคงไม่ต้องบรรยายนะครับ...
(125.27.199.244)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
4 ก.ค. 55 14:40 (แก้ไขครั้งล่าสุด 4 ก.ค. 55 14:41 แก้ไขทั้งสิ้น 1 ครั้ง)
ความเห็นนี้ถูกใจ เงาะ
28
และสุดท้ายร่างกายผมก็ทรุดลงเม็ดเลือดขาวก็
ต่ำลง ๆ ทุกที แต่ค่าของน้ำตาลในเลือดกลับสูงปริ๊ด 
จนกระทั่งมาถึงช่วงเย็นวันหนึ่งผมมีอาการที่เรียกว่า
เหมือนกับธาตุไฟจะแตกทั้ง ๆ ที่ผมยังรู้สึกตัวตื่นอยู่ 
แต่ทำไมภาพที่ผมเห็นกลับเป็นภาพขาว-ดำ ซึ่งขณะนั้น
ผมนอนอยู่คนเดียวที่บ้านซึ่งวันนั้นคนที่คอยดูแลผม
บังเอิญไม่อยู่มีภารกิจ ผมตกใจมากมีความคิดหนึ่งวูบ
เข้ามาทันทีว่า นี่เรากำลังจะตายหรือนี่...แล้วผมก็รู้สึกว่า
ตัวเองเดินเข้าไปในประตูหนึ่งที่มืดสนิทและมองไม่เห็น
อะไรเลยแล้วต่อจากนั้นผมก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันดับลงสักพักหนึ่ง
ผมก็ผวาขึ้นมาสุดตัวคล้ายกับว่าผมกระเด็นออกมาจากประตูที่มืดสนิทนั้น
 (เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะตัวในขณะนั้น ขอได้โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน) 
ทำให้ผมรู้สึกตัวขึ้นมาและสติที่เหลืออยู่เพียงแผ่ว ๆ ก็สั่งให้ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
กดเลยครับ 1669 ได้ผลครับผมเรียกรถฉุกเฉินของ รพ.ให้มารับผม 
ทำให้ผมได้รับการรักษาได้ทันท่วงที และต่อจากนั้นผมก็มีอาการตัวเหลือง 
ตาเหลือง ผลของการตรวจ SGOT, และ SGPT ของผมสูง 600 กว่า ๆ 
มีอาการตับอักเสบและบวม แล้วก็น็อคเดินไม่ไหวก็รีบแจ้งให้อาจารย์แพทย์ทราบ
แพทย์ก็จำเป็นต้องสั่งให้หยุดการให้คีโมในครั้งที่ ทันที หลังจากที่ผม
ให้คีโมครั้งที่ ไปแล้วผมก็มีอาการแสบร้อนที่ท่ออาหารตั้งแต่คอลงไปถึง
กระเพาะอาหาร และตั้งแต่บริเวณที่หน้าอกเรื่อยลงมาที่หน้าท้องเป็น
เม็ดผดผื่นแดง ๆ เต็มไปหมด ผมมีอาการม้ามโต ตับอักเสบ และอีกหลาย ๆ 
อาการจนไม่รู้ว่าจะเจ็บปวดอะไรตรงไหนแล้ว เมื่อร่างกายผมทรุด 
ก็ได้โอกาสที่ไวรัสบีเข้าโจมตีตับของผมทันทีโดยทำลายเนื้อตับของผม
หมดทั้งโหลบทำให้ผมโชคดีได้รับโรคใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก
นั่นก็คือโรคตับแข็ง (เพราะผมเป็นพาหะไวรัสบีอยู่แล้ว) และแล้ว
สัญญานแห่งความตายก็คืบคลานเข้ามาหาผมอีก...
ผมเริ่มทานอาหารไม่ได้เลย มีอาการท้องบวมโตขึ้นเรื่อย ๆ 
โตถึงขนาดเท่าผู้หญิงท้อง 6- เดือนได้ เนื้อตัวก็แห้งดำและเหลือง
จนเขียวนอนรักษาตัวอยู่ที่ รพ.ที่แถวบ้าน ขณะทื่ผมนอนรักษาตัวอยู่นั้น
ทำให้ผมนึกถึง ในช่วงที่ผมไปนอนให้เคมีบำบัดที่กรุงเทพฯ 
มองเห็นภาพคนไข้ที่ให้เคมีอยู่ด้วยกันกับผมช่วงตอนกลางคืน
ก็ยังเห็นเขาปรกติดี แต่พอตอนเช้าเขาตายเสียแล้ว 
แล้วก็นอนอยู่เตียงใกล้ ๆ กับผม ทำให้ผมมีความรู้สึกหดหู่ขึ้นมาเกาะกินหัวใจทันที..ครับ
                                                                                                      
(125.27.199.244)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
4 ก.ค. 55 15:03
29
คุณภูมิชีวิต ผมอ่านที่คุณภูมิ เขียนบอก ได้ประโยชน์กับทุกๆ ท่านมาก แต่.สิ่งหนึ่งที่ผมอยากทราบคือคนที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย มักจะเสียชีวิตเกือบ 100% แต่ยังมีบางท่านที่หันไปทานสมุนไพร พร้อมปฎิบัติตัวอย่างดีกับรอดก็มี บางท่านก็รอดเพราะเคมีบำบัด อยากทราบคือเชื้อโรคมะเร็งที่เข้าในร่างกายจริงๆ มาจากอะไร....? อาหารที่กินมีผลแค่ใหน และอาการที่เป็นมะเร็ง มีอาการแบบใหนต้องการทราบลักษณะอาการเริ่มแรก ( เพื่อนผมเป็นโรคมะเร็งเกือบ 20 ท่าน ) ผมจะได้นำสิ่งดีๆ ไปบอกเพื่อน จะได้ช่วยชีวิตของเพื่อนมนุษย์ได้นะครับ ขอบคุณมากครับ
sorayut.s.@.hotmail.com
(110.168.21.185)
5 ก.ค. 55 07:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
30
ขออภัยคุณลุงภูมิชีวิตนะครับ......

พี่ยุทธ...หมอเขียวนี่ใช่ที่อยู่สันติอโศกหรือเปล่า....ครับ.... ???
(125.24.87.143)
วิ่งเพื่อสุขภาพ...สนุกดี....สิ่งที่เราเป็นไม่สำคัญ เท่าสิ่งที่เราทำ
5 ก.ค. 55 11:07
ความเห็นนี้ถูกใจ พ่อมด ปากช่อง

กฎระเบียบการใช้เว็บ forrunnersmag.com

  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่มีลักษณะก้าวล่วงหรือหมิ่นเหม่ต่อการก้าวล่วงสถาบันพระมหากษัตริย์ให้เป็นที่เสื่อมเสีย
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม หยาบคาย ลามก อนาจาร หรือก้าวร้าวเกินกว่าที่บรรทัดฐานของสังคมจะยอมรับได้
  • ห้ามใช้ข้อความที่มีเจตนากล่าวหา ว่าร้ายบุคคลอื่น โดยไม่มีหลักฐานหรือแหล่งอ้างอิง
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่พาดพิงเรื่องการเมือง
  • ห้ามแสดงเจตนาลบหลู่ ดูหมิ่น บุคคลอื่น
  • ห้ามใช้นามแฝงที่มีความหมายหยาบคาย ลามก หรือชวนให้เข้าใจว่าเป็นบุคคลอื่น
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่ส่อไปในทางผิดกฎหมาย
  • ยอมให้ลงประกาศซื้อขายในกรณีที่เป็นการซื้อขายมือสองเท่านั้น ไม่อนุญาตให้มีการโฆษณาสินค้าในลักษณะที่เป็นการค้าขายเชิงธุรกิจ
วิธีใช้รหัสบีบี

ความคิดเห็น

รหัสยืนยัน

โปรดใส่อักขระที่ปรากฏในรูปนี้

โดย


พื้นที่โฆษณา