Ability is what you are capable of doing.
Motivation determines what you do.
Attitude determines how well you do it.
Lou Holtz
Football coach

จากเส้นทางชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติ..สู่เส้นทางสายมะเร็ง..ถึงแนวทางชีวจิต - เว็บบอร์ดฟอร์รันเนอร์

F009073
จากเส้นทางชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติ..สู่เส้นทางสายมะเร็ง..ถึงแนวทางชีวจิต
วิถีชีวิตของคนเราส่วนมากเมื่อครั้งยังเยาว์วัยก็จะเป็น
ไปตามแนวโน้มของสังคมในครอบครัวและเรื่องวิถีชีวิตส่วนใหญ่ 
 ที่สำคัญในครอบครัวก็คือเรื่องกิน ส่วนมากกำหนดโดยหัวหน้าครอบครัว
หรือแม่บ้าน และเมื่อเติบโตเข้าสู่วัยทำงาน ก็จะมีสังคมในการดำเนินชีวิต
ที่เปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่งซึ่งวิถีชีวิตก็อาจจะเปลี่ยนแปลง
ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง  ซึ่งแล้วแต่ว่าใครจะมีวิถีชีวิตแบบไหน
หรือชอบใช้วิถีชีวิตแบบไหน แตกต่างกันไปหลากหลาย....  
หลาย ๆ สิ่ง ไม่ใช่เรื่องง่าย..และหลาย ๆ สิ่ง ไม่ใช่เรื่องยาก.... 
เพียงแต่...ความคิดของคนเรา บางท่านมีความคิดที่เต็มไปด้วยอัตตา 
และบางท่านก็มีความคิดที่เต็มไปด้วยเหตุผลและหลักการ(ของตัวเอง)
ที่ค่อนข้างจะปิด เป็นที่ตั้ง....ส่วนบางท่านก็เปิดกว้างที่จะฟังและเข้าใจ
สุดแท้แต่ละท่านจะมีความคิดเป็นแบบไหน ส่วนมากก็จะยึดติด
อยู่ที่ความ  อยากได้   อยากมี   และอยากเป็น 

 แต่สำหรับกับความคิดที่เป็นไปเพื่อการดูแลรักษาสุขภาพ 
จะต้องเป็นความคิดที่สร้างสรรค์ อย่างเข้าใจผู้อื่นและ
พร้อมที่จะรับฟังทุกเหตุผลผู้อื่น ด้วยจิตเมตตา และให้อภัย 
เหล่านี้ใช้กับการดูแลสุขภาพเป็นความคิดที่อิงอยู่กับธรรมะ 
หรือธรรมชาติ ซึ่งแตกต่างจากความคิดที่กล่าวข้างต้น...
....
1
คุณภูมิชีวิต ครับผมได้อ่านที่ คุณภูมิชีวิตเขียนในฟอร์รันเนอร์แล้วชอบมากๆ เลย เป็นประโยชน์มากสำหรับผู้คนทั่วๆ นะครับ ขอให้คุณภูมิชีวิตได้นำเรื่องดีๆ มาให้เพื่อนๆได้อ่านตลอดด้วยครับ
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.62.70)
28 มิ.ย. 55 07:55
2
คุณภูมิค่ะติ๊กอยากให้คุณภูมิบอกเพื่อน ๆ ฟอร์รันเนอร์อีกครั้งนะค่ะว่าคุณภูมิป่วยเป็นอะไร
และดูแลตัวเองอย่างไรค่ะ   บางคนยังไม่ทราบก็มีค่ะ  แล้วปัจจุบันสุขภาพจากที่ป่วยมีอะไรคืบหน้าบ้างค่ะ
(1.2.145.119)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
28 มิ.ย. 55 09:17
3
 ขอบคุณลุงภูมิที่นำเรื่องสุขภาพมาบอกเล่าให้กับพวกเราชาวเว็บฟอร์รันเนอร์ ได้ทราบ
ค่อยติดตามอ่านกระทู้อยู่เป็นประจำคะ..
(182.52.143.206)
28 มิ.ย. 55 10:54
4
  วันนี้ผมอยากจะเขียนต่ออีก ปรากฏว่าคอมพ์ฯของผมไม่เป็นใจครับ
ต้องขออภัยเพื่อน ๆ อดใจรอนิดนึงนะครับเพื่อน ๆ 

(125.27.197.71)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
28 มิ.ย. 55 14:58
5
รออยู่ครับ และขอเป็นกำลังใจให้กับพี่ภูมิชีวิต
(115.87.35.77)
คู่รักนักวิ่ง จริงใจกับทุกคน
29 มิ.ย. 55 06:45
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
6
1
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.62.70) คุณภูมิชีวิต ครับผมได้อ่านที่ คุณภูมิชีวิตเขียนในฟอร์รันเนอร์แล้วชอบมากๆ เลย เป็นประโยชน์มากสำหรับผู้คนทั่วๆ นะครับ ขอให้คุณภูมิชีวิตได้นำเรื่องดีๆ มาให้เพื่อนๆได้อ่านตลอดด้วยครับ 

 ผมขอขอบคุณ  คุณsorayut.s@.hotmail.com มากครับ  และก็ยินดีที่
คุณsorayut.s@.hotmail.com สนใจและชอบเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพครับ
ผมเองก็ยินดีที่จะพูดคุยเรื่องสุขภาพอยู่แล้วครับ....เพราะผมถือว่าการให้
เรื่องสุขภาพกับผู้ที่มีปัญหาสุขภาพนั้น เป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดครับ

********************************

และทั้งนี้ทั้งนั้น....ผมต้องขอขอบพระคุณชาวฟอร์รันเนอร์ทุกท่าน..
ไม่ว่าจะเป็นเฮียไช้ท่านประธานที่ปรึกษาคุณจรัลjssound ประธานชมรมฟอร์รันเนอร์
รวมทั้งทีมงานฟอร์รันเนอร์ ที่เปิดโอกาสให้ผมได้มีเนื้อที่เรื่องราว
เกี่ยวกับสุขภาพนี้ครับ....ขอขอบคุณจากใจ..ภูมิชีวิตครับ
                                                                                
(101.51.24.198)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 07:32
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
7
2
Tik_copy

(1.2.145.119)
คุณภูมิค่ะติ๊กอยากให้คุณภูมิบอกเพื่อน ๆ ฟอร์รันเนอร์อีกครั้งนะค่ะว่าคุณภูมิป่วยเป็นอะไร
และดูแลตัวเองอย่างไรค่ะ   บางคนยังไม่ทราบก็มีค่ะ  แล้วปัจจุบันสุขภาพจากที่ป่วยมีอะไรคืบหน้าบ้างค่ะ

ครับคุณติ๊ก...เดี๋ยวกระทู้นี้ผมคิดไว้แล้วว่าจะเล่าเรื่องราวของ
ประสบการณ์ของการเจ็บป่วยของผม...และวิธีเอาชีวิตรอดจากความตายของผมครับ
ต้องขอบคุณ..คุณติ๊กมากนะครับที่มีจิตเป็นกุศล...อยากให้เพื่อน ๆ 
ได้รับสุขภาพที่ดี ๆ ครับ..และผมเองก็พลอยปีติไปกับความรู้สึกดี ๆ นี้ครับ
                                                                                
(101.51.24.198)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 07:40
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
8
3
จอย101

(182.52.143.206)  ขอบคุณลุงภูมิที่นำเรื่องสุขภาพมาบอกเล่าให้กับพวกเราชาวเว็บฟอร์รันเนอร์ ได้ทราบ
ค่อยติดตามอ่านกระทู้อยู่เป็นประจำคะ.. 

 การที่เรื่องราวของสุขภาพนี้เกิดขึ้นได้ กระเพราะเกิดจาก
การเห็นความสำคัญของสุขภาพจากหลาย ๆ ท่าน ที่ลุงภูมิได้กล่าวมาแล้ว
ในกระทู้นี้ครับ...โดยเฉพาะการจุดประกายขึ้นมาจาก...เฮียไช้ครับ...
*********************************************************

5
jssound

(115.87.35.77) รออยู่ครับ และขอเป็นกำลังใจให้กับพี่ภูมิชีวิต 

  ขอบคุณมากครับคุณจรัลฯ ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะครับ...ยังไง
ก็เข้ามาคุยกันบ่อย ๆ นะครับ
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 10:02
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, จอย101, พ่อมด ปากช่อง
9
   ทุก ๆ คนที่เกิดมาแล้ว...มีเส้นทางเดินของชีวิต
ที่แตกต่างกันไป..และมีบางครั้งก็คล้าย ๆ กันอยู่บ้าง
แต่เมื่อแรกจากการถือกำเหนิดมา...บ้างก็สมบูรณ์พูลสุข
และบ้างก็ติดขัดขลุกขลักไปหมดในเส้นทางแห่งชีวิตนั้นถ้า
ถามทุก ๆ คนว่าถ้าคุณเลือกวิถีชีวิตได้คุณจะเลือกแบบไหน..อย่างไร
แทบไม่ต้องบอกว่าใครจะเลือกอย่างไร...แต่เชื่อเถอะครับ
ทุกคนต้องการเดินสู่เส้นทางของชีวิตที่ตัวเองชอบและ
ต้องการแทบทั้งสิ้น...แต่ความจริงจะไม่เป็นอย่างที่
เราต้องการเสมอไป  แต่ละคนต้องเจอกับวิบากแห่งชีวิตนั้น ๆ 
ซึ่งอาจจะแตกต่างกันไป..แล้วแต่เหตุปัจจัยที่เกิดขึ้นกับคน ๆ นั้นครับ

ทีนี้ผมจะพูดถึงวิถีชีวิตที่เราพยายามหนีความเป็นธรรมชาติ
โดยไม่รู้ตัว..หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์...หรือไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
นำไปสู่ปัญหาของสุขภาพ...หลาย ๆ คนคงจะคุ้นเคยกับวลี
ประโยคหนึ่งที่ว่า \"คุณกินอย่างไร  คุณก็จะเป็นอย่างนั้น\"
หรือพูดอีกอย่างก็คือ สาเหตุที่คุณป่วยก็เพราะการกินอาหารของคุณนั่นเอง....พักก่อนนะครับ
...                                                                                                                   
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 10:24
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
10
 เส้นทางแห่งวิบากชีวิตของผมเริ่มเมื่อปี 2527 โดยประสบอุบัติเหตุ 
ขับรถยนต์ชนเสาไฟฟ้าขาด...ครั้งนั้นซี่โครงบริเวณด้านหลังทางขวาของผม
หักไปสี่ซี่...นอนรักษาตัวอยู่เกือบเดือน ก็สาหัสพอสมควร 

 ต่อมาเมื่อปี 2538 ผมก็ต้องเข้ารับการผ่าตัดกระดูกสันหลังด้วยโรค
หมอนรองกระดูกสันหลังข้อที่สี่เคลื่อนไปกดทับเส้นประสาทแล้วมี
อาการชาลงที่ขาข้างซ้าย จนกระทั่งเดินไม่ได้ สุดท้ายต้องทำการผ่าตัด 
แพทย์ห้ามไม่ให้ออกกำลังกายโดยการวิ่งเด็ดขาด  
แต่ปัจจุบันผมก็กำลังวิ่งอยู่ทุกวัน และต่อมาปี 2540 ผมต้องรับการ
รักษาตัวอีกโดยผลตรวจเลือดของผมปรากฏว่ามี(โคเลสเตอรอล)
ไขมันในเลือดสูงมาก ขนาดแพทย์สั่งยาลดไขมันให้ทานก็ยังควบคุม
ไม่อยู่  บังเอิญพอดีผมมารู้จักกับแนวทางของชีวจิตพอดี 
ที่รู้เพราะท่านอาจารย์ ดร.สาทิส อินทรกำแหง ท่านออกรายการ ที.วี.
คือรายการเจาะใจ ในปี 2540 หรือ 41 ผมอาจจะจำคลาดเคลื่อน
รายการนี้ดังระเบิด ตอนนั้นมีหนังสือของอาจารย์เขียนขึ้นมา เล่ม 
หายากมาก...ผมต้องวิ่งเข้ามาหาซื้อในกรุงเทพ พูดได้เลยว่า
ต้องแย่งกันซื้อ...โชคดีผมได้ไว้ เล่ม...ผมก็เอามาอ่านเพื่อ
จะหาวิธีรักษาดูแลสุขภาพ เพื่อจะลดไขมันที่สูงอยู่นี้ให้ได้ 
(ผมเพิ่งจะเริ่มหันมาสนใจเรื่องสุขภาพ) เพราะรู้สึกว่าตัวเอง
กำลังแย่มาก ๆ แต่ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งนะครับ...
เมื่อผมนำแนวทางมาปฏิบัติ โดยอ่านตำราไป...ปฏิบัติไป ได้มั่ง 
ไม่ได้มั่ง ก็ทำไป แต่แนวทางของชีวจิตมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ตอนนั้น
ผมยังไม่รู้จักและก็ไม่กล้าจะทำซักเท่าไรนัก คือโปรแกรมการล้างพิษ 
หรือที่เรียกกันติดปากในปัจจุบันนี้ว่าทำ \"ดีท็อกซ์\" ...
เพราะในใจคิดอยู่ตลอดเวลาว่า...อะไรกันเนี่ย...ต้องเสียบก้นด้วยหรือ...
ก็รู้สึกจึ๊กกระดึ๋ย..พอสมควรนะความที่ต้องการอยากจะให้ไขมันลดลง...
ก็คิดว่า.....ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว...เป็นไงเป็นกัน...ตอนนั้น...ไม่มีขวดทำ 
ดีท็อกซ์ เหมือนสมัยนี้ และก็หายากมาก ก็คิดไปคิดมา...
อ้อ..บังเอิญเรื่องนี้มีผู้ควบคุมเกมส์..ก็ตัดสินใจใช้กระเป๋าน้ำร้อน
แบบชนิดที่มีสายสวนได้...ก็โอเคนะ...โอ๊ย..บรรยากาศตอนนั้น 
บอกไม่ถูกเลย...แต่เรื่องราวก็ผ่านไปด้วยดี...หลังจากที่ทำดีท็อกซ์แล้ว
ขณะที่กำลังนั่งถ่ายออก คุณเอ๋ย..กลิ่นเหมือนโรงงานปุ๋ยเน่า ๆ 
ยังไงยังงั้นเลย แต่สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ มีสิ่งที่ออกมาพร้อมกับกาก...
มีลักษณะเป็นวุ้นยาว ๆ สีขาวขุ่น ๆ ออกมาด้วย ก็หยิบมาพิจารณาถึงบางอ้อเลย...
มันคือไขมันที่เกาะอยู่ตามผนังลำไส้ครับ....หกเดือนครับ...หกเดือนจริง ๆ 
ไขมันในเลือดของผมลดแบบวูบวาบเลยครับ...ลดจนแพทย์เองก็แปลกใจอ่ะครับ...
เท่านั้นแหละครับผมก็ปฏิบัติตัวต่ออีก เดือนร่างกายดีขึ้นมากครับ 
พอหลังจากนั้นพฤติกรรมเดิม ๆ ก็เข้ามาสิงสู่ ไม่ค่อยได้ใส่ใจดูแล
สุขภาพตัวเองซักเท่าไร....จนกระทั่งมาถึงปี 2546...แค่นี้ก่อนนะครับ...
..                                                                                            
(125.27.193.146)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
29 มิ.ย. 55 18:11
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, suwimol, จอย101, Miss Key, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
11
คุณภูมิ ว่าไปเลื่อยๆนะครับ  
(58.9.46.170)
29 มิ.ย. 55 20:26
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
12
ทุกคนรออ่านและติดตามอยู่ค่ะ
(1.2.152.160)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
30 มิ.ย. 55 09:16
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
13
สวัสดีค่ะ....รอฟังต่ออยู่นะค่ะ...ตอนนี้ใจเริ่มคิดรับพิจารณาเรื่อง \"ดีท็อกซ์\" แล้วแต่ขอฟังต่ออีกซักหน่อยค่ะ
(1.1.175.79)
วิ่งวันละนิด จิตแจ่มใส
30 มิ.ย. 55 20:51
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, สุทธิ, พ่อมด ปากช่อง
14
13
suwimol

(1.1.175.79) สวัสดีค่ะ....รอฟังต่ออยู่นะค่ะ...ตอนนี้ใจเริ่มคิดรับพิจารณาเรื่อง \"ดีท็อกซ์\" แล้วแต่ขอฟังต่ออีกซักหน่อยค่ะ
 
 สวัสดีครับคุณsuwimol 
นั่นหมายความว่าคุณsuwimol เริ่มมีจิตใจที่เปิดกว้างขึ้นแล้วครับ
มุมมองของชีวิตคนเรา...มีหลายต่อหลายมุมมอง
หากเราไปยืนอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งอย่างที่ไม่เคยคิดจะขยับ
และยิ่งถ้าเป็นมุมที่อับ...และไม่มีแสงสว่างส่องให้เห็นเส้นทางเดิน
ให้เราเลย และเราก็คิดว่ามุมที่เราอยู่นั้น เป็นมุมที่เราชอบหรือพอใจ
โดยที่เราไม่คิดที่จะไปมองมุมอื่นเลย...เท่ากับเราพลาดโอกาสในการที่จะพบและก็
สัมผัส  เรียนรู้กับสิ่งดี ๆ อีกมุมหนึ่งซึ่งบางครั้งเป็นที่น่าเสียดายมากครับ
และโอกาสก็จะหมดไปเมื่อเรามีอายุมากขึ้น  ความเชื่อถือชนิดแบบยึดติด(ตัวตนหรืออัตตา)
ก็จะไม่มีอะไรมาแก้ไขเปลี่ยนแปลงตัวเราเองได้เลยครับ....ไม่ว่าจะวิธีใด
นอกจากเส้นทางเดียวครับ คือเส้นทางแห่งการลาลับไปจากการที่มีชีวิตทางเดียวเท่านั้นครับ
                                                                                                                         
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:27
ความเห็นนี้ถูกใจ suwimol, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
15
11
เฮียไช้

(58.9.46.170)
 คุณภูมิ ว่าไปเลื่อยๆนะครับ  

 
   ขอบคุณมากครับเฮียไช้....
หากเป็นไปได้ผมอยากให้เฮียไช้ปักไว้ทั้งสองกระทู้เลยครับ
เพราะมีสาระสำคัญเหมือนกันครับ ผมจะได้ไม่ต้องไปตั้ง
กระทู้เพิ่มอีกครับ....
                           
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:34
ความเห็นนี้ถูกใจ จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
16
12
Tik_copy

(1.2.152.160)
 ทุกคนรออ่านและติดตามอยู่ค่ะ 

 ขอบคุณมากครับคุณติ๊ก...ยังไงก็ต้องช่วยกันนะครับ
เพราะว่าเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิต ของแต่ละคนมีค่ามากครับ
มาช่วยกันคิด...มาช่วยกันคุยนะครับ..แล้วทุกคนจะรู้ว่า
ผลการวิจัยที่ถูกต้องแม่นยำที่สุด ไม่ได้อยู่ในห้องแล็บ
หรือห้องทดลองเสมอไปนะครับ  ผมเชื่ออย่างสนิทใจเลยว่าการทดลอง
ที่ดีที่สุด...คือการทดลองจากความจริงสู่ความจริงอ่ะครับ
โดยเราลงมือทดลองปฏิบัติเองด้วยตัวของเราครับ
ผลออกมาเป็นอย่างไร ก็จะเป็นอย่างนั้นครับ
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 14:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, จอย101, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
17
เรื่องที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้...เป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับชีวิตของผม 
ซึ่งผมเองก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับใครทั้งนั้นครับ
และเป็นเจตนารมณ์ที่ผมเขียนขึ้นเพื่อให้ผู้ที่หมดโอกาส หมดหนทางรักษา 
หรือไม่ก็ให้สติกับผู้ที่กำลังอยู่ในภวังค์ของการดิ้นรนหาทางออก
เพื่อเอาชีวิตรอดจากโรคร้ายไม่จำเพาะเจาะจงว่าต้องเป็นมะเร็งเสมอไป 
ไม่ว่าใครคนนั้นจะป่วยด้วยโรคอะไรก็ตาม... และทุกท่านขอได้โปรดทราบว่า
ส่วนตัวผมมิได้มีความคิดที่จะโอ้อวดหรือโฆษณาชวนเชื่อ 
หรืออะไรก็ตามที่ทำให้ดูเหมือนเกินความเป็นจริง...
และขอได้โปรดเข้าใจด้วยว่าผมมีเจตนารมณ์ที่อยากจะช่วยให้คน
ที่สนใจในแนวทางนี้ได้นำไปปฏิบัติเพื่อช่วยเหลือตัวเอง
หรือญาติพี่น้อง หรือคนรู้จักที่ไม่มีโอกาสได้รู้และเข้าถึงแนวทาง
ของชีวจิต...ได้พ้นทุกข์..ในเมื่อตัวผมเองเคยดิ้นรนอยู่กับ
ความเป็นความตายมาแล้วอย่างทุรนทุราย ผมย่อมเข้าใจจิตใจ
ของคนที่มีปัญหาแบบเดียวกับผม โปรดเข้าใจตามนี้ด้วยครับ....
และกับสำหรับท่านที่ไม่มีปัญหาสุขภาพเมื่อท่านอ่านแล้ว
ถ้าเห็นว่ามีประโยชน์ก็นำไปปฏิบัติได้ครับ แต่ถ้าท่านเห็นว่า
เป็นเรื่องค่อนข้างไร้สาระก็สุดแท้แต่ตัวท่านเองเถอะครับ...
ผมขอเพียงให้ทุกท่านอ่านอย่างเปิดใจและเข้าใจ
ในเจตนารมณ์ของผมแค่นี้ก็เพียงพอแล้วครับ...  



 หลังจากที่ผมหายจากโรคไขมันในเส้นเลือดสูงแล้ว 
หลังจากนั้นพฤติกรรมเดิม ๆ ก็กลับเข้ามาสิงสู่ในวิถีชีวิตของผม 
ผมเริ่มไม่ใส่ใจดูแลสุขภาพของตัวเอง อยากกินอาหารแบบไหน
ก็กินโดยไม่เคยใส่ใจว่าจะมีประโยชน์หรือให้โทษอย่างไร
และก็ควบคู่ไปกับการดื่มสุราเป็นประจำ เรียกว่าดื่มกันจนญาติระอา...
 

 จนกระทั่งมาเมื่อต้นปี 2546 เดือน มกราคม วันนั้นเป็นวันเด็ก....
ผมก็มานั่งชมรายการละเล่นของเด็ก ๆ ถึงเวลาทานอาหารก็นั่ง
รอรับประทานอาหาร ขณะรออาหารบังเอิญมีอาการคันบริเวณที่คอ
ด้านขวาติดกับไหปลาร้าผมก็ใช้มือเกาปรากฏว่ามือไปสะดุด
ก้อนเนื้อเล็ก ๆ ขนาดปลายนิ้วก้อยเข้า ก็แปลกใจนิดหน่อย
ยังไม่คิดอะไร ก็ไปพบแพทย์...แพทย์คลำดูแล้วก็บอกว่า
อาจจะเกิดจากต่อมน้ำเหลืองอักเสบจากการเป็นหวัดแล้วก็ให้
ผมลองกินยา วัน ปรากฏว่า 14 วันก้อนก็ยังไม่ยุบ เอาละซี..
ทีนี้ก็ต้องใช้เข็มเจาะก้อนที่คอแล้วนำไปตรวจพบว่าเป็นแค่
ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ...ผมเองก็ยังคาใจอยู่ตลอด แพทย์จึง
แนะนำว่าถ้างั้นก็วางยาสลบเอาก้อนนี้ไปตรวจเลยดีไม๊...
อ้ะโอเค...ได้เรื่องเลยครับผลตรวจออกมาว่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง 
เท่านั้นแหละครับคุณเอ๋ย...อาการผมตอนนั้นเหมือนเดิน ๆ ไป
แล้วตกหน้าผาวูบลงไปยังไงยังงั้นเลยครับ... คอยอ่านต่อนะครับ... 
                                                                                          
(101.51.20.173)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
1 ก.ค. 55 15:02
ความเห็นนี้ถูกใจ Tik_copy, จอย101, สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
18
ขอบพระคุณค่ะ คุณลุงภูมิ ที่พูดทำให้มีกำลังใจมากขึ้นเลยค่ะ
(1.1.167.26)
วิ่งวันละนิด จิตแจ่มใส
1 ก.ค. 55 21:42
ความเห็นนี้ถูกใจ สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
19
เมื่อทราบว่าตัวเองเป็นมะเร็ง...ความคิดก็วนเวียนเหมือนวนในอ่าง...
ถามตัวเองตลอดเวลาว่าทำไม..ทำไม...ทำไม...มะเร็งต้องมาเป็นกับเราด้วย 
สุดท้ายแพทย์ก็ได้ส่งให้ไปรักษาต่อที่ กทม. ซึงเป็นร.พ.ของรัฐ  
และส่งตัวผมไปที่แผนกโลหิตวิทยา(HEMATO CLINIC) 
เมื่อถึงมืออาจารย์แพทย์ ต่อจากนั้นท่านก็สั่งให้เอา ชิ้นเนื้อที่คอของผม
ไปตรวจซ้ำอีก ผลออกมาปรากฏว่าผมเป็นมะเร็ง 
ชนิด NHL B-Cell NON HODGKIN LYMPHOMA) 
เซลล์มะเร็งตัวนี้ค่อนข้างอันตรายมากเพราะว่าในขณะนั้น
(ปี2546) คีโม(หรือเคมีบำบัด)ไม่สามารถหยุดยั้งเซลล์มะเร็งชนิดนี้ได้
และบอกได้เลยว่า เอาไม่อยู่ครับ...ที่ผมทราบเพราะหมอท่านหนึ่งบอกกับผมครับ
ว่า ลุง..ลุงครับมะเร็งของคุณลุงน่ะคีโมเอาไม่อยู่ครับพอให้แล้วมันหยุดชะงัก
พักหนึ่ง...แล้วมันก็จะย้อนกลับมาอีกครับ...บังเอิญผมไปถามเอาช่วงที่ร่างกาย
ผมเองก็รับเคมีไม่ได้แล้ว  ถ้าผมถามแต่แรกผมก็อาจจะลังเลไม่กล้าให้คีโมครับ...

เมื่อผลการตรวจทราบเป็นที่แน่นอนแล้ว ต่อจากนั้นอาจารย์แพทย์
ได้ทำการเจาะไขกระดูกผมไปตรวจว่ามะเร็งลามไปหรือยัง...  
หลังจากที่ตรวจเรียบร้อยแล้วปรากฏว่ามะเร็งยังไม่กระจายไปไหน 
อาจารย์แพทย์ก็วางแผนการรักษาด้วยการให้เคมีบำบัดทันที 
ก่อนจะให้เคมีบำบัดอาจารย์แพทย์บอกว่าหลังให้เคมีบำบัด
ร่างกายจะทรุดลงนะ ผมบอกตรง ๆ ว่าตอนนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย..
ก็เริ่มเข้าโปรแกรมการรักษา การให้คีโมชุดแรกเป็นไปอย่างราบรื่น
ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงก็กลับบ้านได้ ยังไม่เกิดผลข้างเคียงใด ๆ 
และวิธีการให้คีโมก็เหมือนกับการให้น้ำเกลือทั่วไปนี่แหละครับ

 
จนกระทั่งถึงคีโมชุดที่สามหลังจากให้เสร็จแล้วกลับบ้าน...
มาแลยครับบรรดาอาการแพ้ต่าง ๆ นา ๆ ระดมกันมาครบถ้วนครับ
เริ่มด้วยอาการผมร่วงทันทีเมื่อถูกลมเป่าผมหลุดปลิวไปเฉย ๆ เลย
พอเอามือไปหยิบผมก็หลุดติดมือมาเป็นกระจุกเลยครับหัวเริ่มโกร๋นทันทีครับ...
และเริ่มมีอาการคลื่นไส้อาเจียนกระอักกระอ่วนมาก เริ่มรู้สึกว่าเหมือนถูกเผาครับ... 
 


พอเริ่มให้คีโมชุดที่สี่- และชุดที่ห้า เป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดครับ 
เพราะในระหว่างที่ให้คีโม มียาเคมีอยู่ชนิดหนึ่งเป็นน้ำสีแดงคล้ายสีทับทิม
พอผมเห็นเท่านั้นเกิดอาการจะอาเจียนพุ่งออกมาเลย 
เพราะผมไปถามเจ้าหน้าที่ว่ายาเคมีตัวไหนที่ทำให้คลื่นไส้อาเจียน 
บังเอิญเจ้าหน้าที่กำลังจะบู๊ทยาเคมีตัวนั้นเข้าไปในเส้นเลือดของผมพอดี 
ผมโชคไม่ดีเพราะมีอาการแพ้มากมายร่างกายก็ทรุดลงจนแทบจะทนไม่ได้ 
อ้อ..ลืมบอกไปว่าระยะการให้คีโมของผมแต่ละครั้งห่างกันประมาณ อาทิตย์ 
โดยครั้งที่ เริ่มให้คีโมเดือน มี.ค.2546 และต้องให้อย่างน้อย ถึง ครั้ง 
จึงจะถือว่าครบคอร์ส พอถึงเวลาที่ผมให้คีโมครั้งที่ ซึ่งเป็นครั้งที่ผมถึงกับ
แทบต้องจบชีวิตลง...ในครั้งนั้น สภาพผมตอนนั้นไม่ผิดอะไรกับซากศพ
พอกลับมาพักที่บ้าน ผมน็อคต้องเข้านอนอยู่ใน ร.พ.แถวบ้านตลอด 
และช่วงนั้นต้องผมต้อง ดิ๊ฟ ยาปฏิชีวนะตลอด 24 ชม.....ผมเองเล่าเรื่อง
นี้มาสองสามครั้งแล้ว...ทุกครั้งที่ผมเล่าเรื่องนี้ ความรู้สึกทรมานและ
อาการทุรนทุรายที่ผมได้รับ...มันเกาะกินหัวใจผมเสียจน...อยากร้องไห้ครับ
เชื่อเถอะครับ  อารมณ์นี้ใครไม่โดนแบบผมไม่มีทางที่จะสัมผัสกับมัน
ได้อย่างซาบซึ้งเลยครับ...เท่านี้ก่อนนะครับ
                                                                         
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
2 ก.ค. 55 13:54
20
...ขอบคุณฮับ พี่ภูมิ ติดตามอ่าน ด้วยความตื่นเต้นมั่กๆ 

(ที่จริง ผมเห็นกระทู้พี่ภูมิ ในเว็บแพทรันนิ่ง นานแล้ว แต่ไม่ได้ตาม ตอนนี้ save ไว้อ่านหมด ทุกที่เลยฮับ)
สุขภาพดีไม่มีขาย ต้องออกกำลังกายเอาเอง (จาก สสส.)
3 ก.ค. 55 04:03
21
ได้อ่านแล้วทำให้ตื่นเต้นเหมือนคุณเสนีย์ค่ะ......ถึงจะเป็นเรื่องเก่า....แต่ก็เป็นเรื่องใหม่ ๆ สำหรับคนที่จะเริ่มดูแลสุขภาพกันนะค่ะ....รอติดตามตอนต่อไปอยู่ค่ะ
(1.2.139.125)
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
3 ก.ค. 55 09:07
22
คุณภูมิชีวิต ผมติดตามอ่านทุกวันและสนใจมาก ญาติผมเป็นมะเร็งที่ปอด ( แฟนพี่ชาย ) และทานยาหมอเขียว ไม่ยอมไปหาหมอปัจจุบัน อีกเลย สาเหตุที่ไปหาหมอเขียว เพราะหมอโรงพยาบาลจะให้เคมีบำบัด และหมอบอกพี่ชายว่าน่าจะอยู่ไม่เกิน 6 เดือน ตอนนี้เวลาเลยมา 16 เดือนแล้ว ร่างกายแข็งแรงดี ออกกำลังกายทุกวันโดยการเดินและปั่นจักรยานวันละ 1 ~ 2 ชั่วโมง ไม่กินเนื้อทุกชนิด กินเฉพาะผักผลไม้ และดื่มใบย่านางทุกวันแทนน้ำ ผมอยากทราบว่าถ้าเป็นแบบนี้ตอ่ไป โอกาสหายจากมะเร็ง ......?
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.111.238)
3 ก.ค. 55 11:00
23
22
sorayut.s@.hotmail.com
(124.121.111.238)
คุณภูมิชีวิต ผมติดตามอ่านทุกวันและสนใจมาก ญาติผมเป็นมะเร็งที่ปอด แฟนพี่ชาย และทานยาหมอเขียว ไม่ยอมไปหาหมอปัจจุบัน อีกเลย สาเหตุที่ไปหาหมอเขียว เพราะหมอโรงพยาบาลจะให้เคมีบำบัด และหมอบอกพี่ชายว่าน่าจะอยู่ไม่เกิน เดือน ตอนนี้เวลาเลยมา 16 เดือนแล้ว ร่างกายแข็งแรงดี ออกกำลังกายทุกวันโดยการเดินและปั่นจักรยานวันละ ชั่วโมง ไม่กินเนื้อทุกชนิด กินเฉพาะผักผลไม้ และดื่มใบย่านางทุกวันแทนน้ำ ผมอยากทราบว่าถ้าเป็นแบบนี้ตอ่ไป โอกาสหายจากมะเร็ง ......? 

 สิ่งที่คุณsorayut.s@.hotmail.com เล่ามานั้นก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือก
ที่เป็นภูมิปัญญาที่มีค่ามาก...หากคนเรามีความเชื่อมั่นและศรัทธา
ในแนวทางหนึ่งทางใดและพิจารณาด้วยสติที่ปราศจากอคติ หนทาง
สำเร็จย่อมมองเห็นได้ไม่ยากนัก หากแต่ว่าคนส่วนใหญ่น้อยคนนัก
ที่จะคิดเช่นนี้...และส่วนมากมองข้ามภูมิปัญญาของตัวเองทั้ง ๆ ที่
ขอเพียงใส่ใจและเข้าใจก็จะพบหนทางแก้ไขได้ไม่มากก็น้อยครับ...


สำหรับกับการที่มะเร็งจะหายหรือไม่นั้น...หลักวิธีคิดของผม
ไม่ได้อยู่ที่มะเร็งจะหายหรือไม่...แต่อยู่ที่ทำอย่างไรเราจะมีชีวิต
อยู่ได้โดยที่มะเร็งไม่สามารถทำร้ายเราได้...อันนี้ต่างหากที่สำคัญ
ถ้าต่อไปมะเร็งหายจากตัวเราได้เมื่อไร  นั่นเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้นครับ
ขอขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ ที่คุณsorayut.s@.hotmail.com
นำเข้ามาให้ผู้ที่สนใจและไม่มีโอกาสได้รับทราบกันครับ...
                                                                             
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
24
20
เสนีย์ (เชียงใหม่)

(118.172.9.198) ...ขอบคุณฮับ พี่ภูมิ ติดตามอ่าน ด้วยความตื่นเต้นมั่กๆ 

(ที่จริง ผมเห็นกระทู้พี่ภูมิ ในเว็บแพทรันนิ่ง นานแล้ว แต่ไม่ได้ตาม ตอนนี้ save ไว้อ่านหมด ทุกที่เลยฮับ) 

 โอ้โฮ...เก็บหมดเลยหรือครับคุณเสนีย์...ยังไงก็
อย่าเก็บจนลืมอ่านนะครับ...
                                      
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:49
25
21
Tik_copy

(1.2.139.125) ได้อ่านแล้วทำให้ตื่นเต้นเหมือนคุณเสนีย์ค่ะ......ถึงจะเป็นเรื่องเก่า....แต่ก็เป็นเรื่องใหม่ ๆ สำหรับคนที่จะเริ่มดูแลสุขภาพกันนะค่ะ....รอติดตามตอนต่อไปอยู่ค่ะ 

  ขนาดผมเอามาเขียนซ้ำ...ความรู้สึกและบรรยากาศในช่วง
ทุกข์เวทนามันเกาะกินหัวใจในขณะเขียน..ผมบอกได้เลยครับ
ระหว่างต้องตาย กับการต้องให้คีโมอีก ผมเลือกอย่างแรกโดยไม่ลังเลครับ
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
3 ก.ค. 55 14:54
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key
26
คุณภูมิครับ...ผมว่าคุณยังเล่าไม่จบ คงมีอะไรที่ละเอียด ซับซ้อน...และแนวการปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัดบวกกับเวลา ความอดทน จึงชนะโรคร้ายนี้ได้ กรุณาเล่าต่อครับ
(182.93.214.160)
จิตใจที่ดีย่อมอยู่บนร่างกายที่แข็งแรง
4 ก.ค. 55 12:03
ความเห็นนี้ถูกใจ ภูมิชีวิต, Miss Key, เงาะ
27
สภาพหลังการให้คีโมครั้งที่สามแล้ว....
ก็ยังสามารถทนกับพิษของคีโมได้ครับ
เห็นภาพตัวเองแล้วคงไม่ต้องบรรยายนะครับ...
(125.27.199.244)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
4 ก.ค. 55 14:40 (แก้ไขครั้งล่าสุด 4 ก.ค. 55 14:41 แก้ไขทั้งสิ้น 1 ครั้ง)
ความเห็นนี้ถูกใจ เงาะ
28
และสุดท้ายร่างกายผมก็ทรุดลงเม็ดเลือดขาวก็
ต่ำลง ๆ ทุกที แต่ค่าของน้ำตาลในเลือดกลับสูงปริ๊ด 
จนกระทั่งมาถึงช่วงเย็นวันหนึ่งผมมีอาการที่เรียกว่า
เหมือนกับธาตุไฟจะแตกทั้ง ๆ ที่ผมยังรู้สึกตัวตื่นอยู่ 
แต่ทำไมภาพที่ผมเห็นกลับเป็นภาพขาว-ดำ ซึ่งขณะนั้น
ผมนอนอยู่คนเดียวที่บ้านซึ่งวันนั้นคนที่คอยดูแลผม
บังเอิญไม่อยู่มีภารกิจ ผมตกใจมากมีความคิดหนึ่งวูบ
เข้ามาทันทีว่า นี่เรากำลังจะตายหรือนี่...แล้วผมก็รู้สึกว่า
ตัวเองเดินเข้าไปในประตูหนึ่งที่มืดสนิทและมองไม่เห็น
อะไรเลยแล้วต่อจากนั้นผมก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันดับลงสักพักหนึ่ง
ผมก็ผวาขึ้นมาสุดตัวคล้ายกับว่าผมกระเด็นออกมาจากประตูที่มืดสนิทนั้น
 (เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะตัวในขณะนั้น ขอได้โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน) 
ทำให้ผมรู้สึกตัวขึ้นมาและสติที่เหลืออยู่เพียงแผ่ว ๆ ก็สั่งให้ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
กดเลยครับ 1669 ได้ผลครับผมเรียกรถฉุกเฉินของ รพ.ให้มารับผม 
ทำให้ผมได้รับการรักษาได้ทันท่วงที และต่อจากนั้นผมก็มีอาการตัวเหลือง 
ตาเหลือง ผลของการตรวจ SGOT, และ SGPT ของผมสูง 600 กว่า ๆ 
มีอาการตับอักเสบและบวม แล้วก็น็อคเดินไม่ไหวก็รีบแจ้งให้อาจารย์แพทย์ทราบ
แพทย์ก็จำเป็นต้องสั่งให้หยุดการให้คีโมในครั้งที่ ทันที หลังจากที่ผม
ให้คีโมครั้งที่ ไปแล้วผมก็มีอาการแสบร้อนที่ท่ออาหารตั้งแต่คอลงไปถึง
กระเพาะอาหาร และตั้งแต่บริเวณที่หน้าอกเรื่อยลงมาที่หน้าท้องเป็น
เม็ดผดผื่นแดง ๆ เต็มไปหมด ผมมีอาการม้ามโต ตับอักเสบ และอีกหลาย ๆ 
อาการจนไม่รู้ว่าจะเจ็บปวดอะไรตรงไหนแล้ว เมื่อร่างกายผมทรุด 
ก็ได้โอกาสที่ไวรัสบีเข้าโจมตีตับของผมทันทีโดยทำลายเนื้อตับของผม
หมดทั้งโหลบทำให้ผมโชคดีได้รับโรคใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก
นั่นก็คือโรคตับแข็ง (เพราะผมเป็นพาหะไวรัสบีอยู่แล้ว) และแล้ว
สัญญานแห่งความตายก็คืบคลานเข้ามาหาผมอีก...
ผมเริ่มทานอาหารไม่ได้เลย มีอาการท้องบวมโตขึ้นเรื่อย ๆ 
โตถึงขนาดเท่าผู้หญิงท้อง 6- เดือนได้ เนื้อตัวก็แห้งดำและเหลือง
จนเขียวนอนรักษาตัวอยู่ที่ รพ.ที่แถวบ้าน ขณะทื่ผมนอนรักษาตัวอยู่นั้น
ทำให้ผมนึกถึง ในช่วงที่ผมไปนอนให้เคมีบำบัดที่กรุงเทพฯ 
มองเห็นภาพคนไข้ที่ให้เคมีอยู่ด้วยกันกับผมช่วงตอนกลางคืน
ก็ยังเห็นเขาปรกติดี แต่พอตอนเช้าเขาตายเสียแล้ว 
แล้วก็นอนอยู่เตียงใกล้ ๆ กับผม ทำให้ผมมีความรู้สึกหดหู่ขึ้นมาเกาะกินหัวใจทันที..ครับ
                                                                                                      
(125.27.199.244)
วิถีชีวิตที่เข้าใจธรรมชาติ
4 ก.ค. 55 15:03
29
คุณภูมิชีวิต ผมอ่านที่คุณภูมิ เขียนบอก ได้ประโยชน์กับทุกๆ ท่านมาก แต่.สิ่งหนึ่งที่ผมอยากทราบคือคนที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย มักจะเสียชีวิตเกือบ 100% แต่ยังมีบางท่านที่หันไปทานสมุนไพร พร้อมปฎิบัติตัวอย่างดีกับรอดก็มี บางท่านก็รอดเพราะเคมีบำบัด อยากทราบคือเชื้อโรคมะเร็งที่เข้าในร่างกายจริงๆ มาจากอะไร....? อาหารที่กินมีผลแค่ใหน และอาการที่เป็นมะเร็ง มีอาการแบบใหนต้องการทราบลักษณะอาการเริ่มแรก ( เพื่อนผมเป็นโรคมะเร็งเกือบ 20 ท่าน ) ผมจะได้นำสิ่งดีๆ ไปบอกเพื่อน จะได้ช่วยชีวิตของเพื่อนมนุษย์ได้นะครับ ขอบคุณมากครับ
sorayut.s.@.hotmail.com
(110.168.21.185)
5 ก.ค. 55 07:46
ความเห็นนี้ถูกใจ Miss Key, สุทธิ, เงาะ, พ่อมด ปากช่อง
30
ขออภัยคุณลุงภูมิชีวิตนะครับ......

พี่ยุทธ...หมอเขียวนี่ใช่ที่อยู่สันติอโศกหรือเปล่า....ครับ.... ???
(125.24.87.143)
วิ่งเพื่อสุขภาพ...สนุกดี....สิ่งที่เราเป็นไม่สำคัญ เท่าสิ่งที่เราทำ
5 ก.ค. 55 11:07
ความเห็นนี้ถูกใจ พ่อมด ปากช่อง

กฎระเบียบการใช้เว็บ forrunnersmag.com

  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่มีลักษณะก้าวล่วงหรือหมิ่นเหม่ต่อการก้าวล่วงสถาบันพระมหากษัตริย์ให้เป็นที่เสื่อมเสีย
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม หยาบคาย ลามก อนาจาร หรือก้าวร้าวเกินกว่าที่บรรทัดฐานของสังคมจะยอมรับได้
  • ห้ามใช้ข้อความที่มีเจตนากล่าวหา ว่าร้ายบุคคลอื่น โดยไม่มีหลักฐานหรือแหล่งอ้างอิง
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่พาดพิงเรื่องการเมือง
  • ห้ามแสดงเจตนาลบหลู่ ดูหมิ่น บุคคลอื่น
  • ห้ามใช้นามแฝงที่มีความหมายหยาบคาย ลามก หรือชวนให้เข้าใจว่าเป็นบุคคลอื่น
  • ห้ามแสดงเนื้อหาที่ส่อไปในทางผิดกฎหมาย
  • ยอมให้ลงประกาศซื้อขายในกรณีที่เป็นการซื้อขายมือสองเท่านั้น ไม่อนุญาตให้มีการโฆษณาสินค้าในลักษณะที่เป็นการค้าขายเชิงธุรกิจ
วิธีใช้รหัสบีบี

ความคิดเห็น

รหัสยืนยัน

โปรดใส่อักขระที่ปรากฏในรูปนี้

โดย


พื้นที่โฆษณา